İstanbul Dolphinarium'un sakinleri, 4 yunus, 2 Beyaz Yunus (balina), 4 fok, 2 mors ve eğitmenleri, ziyaretçilerine hoşca vakit geçirmek için bekliyor. Eğitmeni eşliğinde şova çıkan 750 kilogram ağırlığında ki Sara isimli mors ise izleyenleri şaşırtıyor. Sahnede müzik aleti çalıp, tango dansı yapan Sara hem eğleniyor hem de izleyenleri eğlendiriyor.

Haliç İstanbul'da Avrupayı ikiye ayıran bir limandır. Haliç'e "Altın Boynuz" denmektedir. Bunun en önemli sebepleri Haliç'in şekil yapısı ve bereketli bir bölge olmasıdır. Haliç'te tarihi güzelliklerde bulunmaktadır, bunlar Galata Kulesi, saraylardan Aynalı Kavak Kasrı'dır.

“Sveti Stefan”  Demir kilise bahsi geçtiğinde heyecan duymayan Bulgar kalbi yok denecek kadar azdır. Şanlı bir geçmişe sahip olan  bu anıt kilise Bulgaristan veya her nerede yaşarsa yaşasın kendini Bulgar hisseden herkesin gurur ve güven vesilesidir.

Burasının eskiden bir Ortodoks kilisesi olduğu, bodrumdaki Ayios Andonois ayazmasından da anlaşılıyor. Bu tarihte, Ermeniler'den alınan bir kilisenin bugünkü Kefeli Camii haline getirilmesine karşılık, Balat'a yerleşen 15-20 bin kişilik Ermeni cemaatine de bu Ortodoks Kilisesi'nin yerinde bir Gregoryen kilise için izin verilmiş, şimdiki bina 1833'te yapılmıştır. Mikail ve Cebrail'e, yani baş meleklere adanmış bir kilisedir. "Mucize"leri olduğuna, hastaların şifa bulduğuna inanılır. Ana mekandan yandaki galeriye açılan, üstünde Aziz Georg'un ejderhayı öldürüşünü gösteren kabartma ve Almanca yazılar bulunan ağır demir kapılar ilginçtir. Bu kapının I. Mahmut zamanında Topkapı'da yapılan bir kazıda bulunup Babik Usta adında bir Ermeni demircisi tarafından satın alındığını ve bu kiliseye takıldığını İnciciyan anlatır. Bu kilisede yılın belirli günlerinde kurban kesilir (koyun horoz gibi) ve her dinden yoksul insanlara dağıtılır.

Temelleri Bizans'a dayanan tarihi bir mekanda, sanayinin gelişimini yansıtan eserleri sergilemek üzere açılan Rahmi M. Koç Müzesi Sütlüce'de.

III. Ahmet döneminde kurulmuş bir lengerhane olan müzenin tarihi 12. yüzyıl bir bir Bizans yapısına kadar uzanmaktadır. III. Selim döneminde onarım gördüğü bilinen yapı, 1951 yılına kadar Maliye Bakanlığı'nca, bu tarihten sonra da Tekel-Cibali Tütün Fabrikası'nın ispirto deposu olarak kullanılmıştır.1984 yılında geçirdiği yangın sonucu, üst örtü sistemi büyük zararlar gören yapı, kullanılamaz hale gelmiş ve 1991 yılında Rahmi M. Koç Müzecilik ve Kültür Vakfı tarafından satın alınmıştır. 2.5 yıl süren restorasyon çalışmaları sonucunda da 13 Aralık 1994 tarihinde ziyarete açılmıştır.

Molla Zeyrek Camii olarak bilinen Pantokrator bugüne kalabilmiş önemli Bizans kiliselerinden biridir. Fatih Sultan Mehmed zamanında camiiye dönüştürülen bu yapının tarihi 12.yüzyılın ilk çeyreğine dek uzanıyor. Günümüzde oldukça perişan haldeki kilise aslında üç kilisenin bir araya gelmesinden oluşuyor.

Üç kilise bir arada, İstanbul'da, Ayasofya'dan sonra, ayakta kalan en büyük kiliseyi oluşturur. Kompleksi ve ilk inşa edilen güneydeki Pantokrator'u, II. Komnenos'un karısı İmparatoriçe Eirene yaptırdı. Eirene'nin ölümünden sonra imparator kocası burada bir kilise daha yaptırmaya karar verdi ve Pantokrator kilisesinin birkaç adım kuzeyinde Meryem'e adadığı bir kilise daha inşa ettirdi.

Kanuni'nin vezirlerinden Zal Mahmut Paşa ile karısı, II.Selim'in kızı Şah Sultan tarafından yaptırılan cami, medrese,çeşme ve kurucuların türbesinden oluşan bu külliye, 1576'dan önce inşa edilmiştir.
Mimar Sinan'ın mimarbaşılığına rastladığı için ona atfedilen bu yapı, onun halifelirinden biri tarafından da yapılmış olabilir. Çünkü, gerek plandaki enine gelişmiş iç mekan düzeni, gerek dış cephedeki mimari, camiyi Sinan'ın sanatı içinde belli bir noktaya yerleştirmemizi engeller.
Yukarda yazdıklarım mimari analizlerin sonucudur, caminin güzel olmadığını söylemiyorum. tüm tarihi eserler gibi görülmesi ve korunması gereken bir yapıdır.
Caminin alt kotundaki, Zal Mahmut Paşa ve Esma Sultan Türbeleri de görülmeye değer yapılardır.

Sadrazam Ali Paşa Caddesi'ndeki Patrikhane, Ortodoks Rumları'nın en kutsal mekanıdır. 1602 yılında bugünkü binasına taşınan Patrikhane, şimdiki görüntüsüne 1800'lü yıllarda yapılan esaslı restorasyonla kavuştu. Patrikhaneye üçlü bir kapıdan girilir. Basamaklardan yukarı doğru çıkıldığında ana kapı karşımıza gelir. Ana kapı, 1821 yılındaki Mora İsyanı'nı desteklediği gerekçesiyle idam edilen Patrik V.Grigorios ve üç metropolitin burada idam edilmesi anısına kapalı tutulmakta, giriş sol kapıdan yapılmaktadır. Soldaki kapıdan patrikhane kilisesi Aya Yorgi'ye geçilir. Mevcut bina 1700'lerde bazilika tipinde inşa edilmiştir. 

Fener'in dik yokuşlarından bakılınca görkemli, Fener'in küçük evleri arasına sıkışmış devasa kırmızı göze çarpar. 1881 yılında, mimar Dimaolis tarafından yapılan Fener Rum Lisesi nam-ı diğer Kırmızı Mektep, çok az sayıda öğrenci ile de olsa halen eğitim veren özel bir erkek lisesi. Tamamen tuğla olan bina, herhangi bir üsluba bağlı kalmadan inşa edilmiş.

Fener Rum Erkek Lisesi, İstanbul Fener’de, İstanbul'da faaliyet gösteren çok az sayıda kalmış Rum eğitim kurumlarından biridir. İstanbul'un en güzel yerlerinden birinde yer alan okul, gerek mimari yapısı gerekse tarihsel değeri ile İstanbul’un en görkemli binalarından biridir.

Fener (Phanarion), İstanbul'un yedi tepesinden birinin üzerine kurulduğundan dik yokuşlu sokaklardan oluşur. Bizans Dönemi'nde Petrion (kaya) adıyla anılan semt, gerek Bizans Dönemi'nde gerekse Osmanlı Dönemi'nde Rum ailelerinin yerleştiği bir semttir. Rum ailelerinin tercih ettiği bir semt olmasının nedenlerinden biri 1600'lerde Patrikhane'nin Fener'deki yerine taşınmasıdır.